Je kent het vast wel. Je wordt wakker en nog voordat je voeten de vloer raken, begint er een stem in je hoofd aan een opsomming. De mail die nog beantwoord moet worden. De sporttas die klaar moet staan. Die ene opmerking van gisteren die je eigenlijk even recht moet zetten, zodat de sfeer goed blijft. Het voelt als een motor die direct in de hoogste versnelling schiet.
Binnen 34.18 noemen we deze stemmen de managers. Het zijn de lagen in jou die er alles aan doen om je leven op de rails te houden. Ze plannen, ze controleren, ze passen zich aan en ze zorgen. Ze zijn de harde werkers van je binnenwereld.
Altijd een stap vooruit
Stel je voor dat je op je werk bent. Er komt een verzoek binnen voor een extra taak. Je agenda zit eigenlijk al vol, maar voor je het weet heb je al geknikt en "natuurlijk" gezegd. Dat is een manager aan het woord. Misschien is het de pleaser die zorgt dat iedereen tevreden blijft, want zolang de sfeer goed is, loop jij geen gevaar.
Of denk aan dat moment in de supermarkt. Je staat bij het schap en je checkt voor de derde keer je lijstje. Niets mag vergeten worden. Alles moet kloppen. Hier zie je de perfectionist aan het werk. Deze manager gelooft dat een foutloze uitvoering de enige manier is om controle te houden over de dag.
Geen vijanden, maar beschermers
Het is verleidelijk om van deze managers af te willen. Ze kunnen je namelijk behoorlijk uitputten. Het voelt soms als een regime waar je nooit vakantie van krijgt. Toch is een manager nooit je vijand. Elke manager heeft een belangrijke taak: zorgen dat jij niet geraakt wordt door oude pijn.
Zolang jij hard werkt, ziet niemand je onzekerheid. Zolang jij alles voor de ander regelt, hoef je de angst om afgewezen te worden niet te voelen. De managers staan als een beschermende muur rondom je kwetsbare delen. Ze proberen de wereld veilig voor je te maken, ook al kost dat veel energie.
Een manager kijkt altijd naar buiten om binnen de controle te houden.
Herkenning in het kleine
Je herkent de managers vaak aan de woorden die ze gebruiken. Ze spreken in termen van 'eigenlijk', 'straks' en vooral 'moeten'.
- De Planner: "Als ik nu vast de route uitstippel, komen we niet voor verrassingen te staan."
- De Criticus: "Je had gisteren echt niet die tweede koek moeten nemen, nu moet je vanavond extra sporten."
- De Zorgzame: "Ik app haar wel even om te vragen of alles lukt, anders voelt ze zich misschien alleen."
Het zijn hele menselijke, dagelijkse reacties. Het verschil ontstaat wanneer je leert om niet langer deze manager te zijn, maar de manager te zien. In plaats van direct de mails te gaan fixen omdat die onrustige stem dat zegt, kun je even pas op de plaats maken.
Ruimte creëren
Wanneer je merkt dat een manager de overhand neemt, hoef je die laag niet weg te duwen. Je kunt simpelweg opmerken dat hij er is. "Ah, daar is de planner weer die mij probeert te beschermen tegen de chaos." Op dat moment ontstaat er een klein beetje ruimte. Je kijkt naar het deel, in plaats van dat je door de bril van dat deel naar de wereld kijkt.
Dit is waar het Zelf in beeld komt. Onder al die rennende en regelende delen zit een wie jij in de kern bent. Die kern is rustig en hoeft niets te fixen. Het Zelf kan naar de manager kijken met waardering voor het harde werk, zonder dat het stuur direct hoeft te worden overgenomen door de onrust.
Zien is het begin. Vandaag hoef je niets te veranderen aan hoe je de dingen doet. Kijk alleen eens of je de managers in het wild kunt betrappen. Welke stem hoor je bij de koffieautomaat? Welke laag wordt actief als je je telefoon pakt? Je hoeft het alleen maar te zien.
Wil je meer weten over hoe jouw binnenwereld is opgebouwd? Lees verder over de verschillende lagen.